امروز فیلمه اواتار رو گرفتم. البته رو پردس ولی بازم از هیچی بهتر بود. حالا کلی تعریف و تمجید از اواتار بود که تو هفته ی اولی که اومده سینما رکورد شکونده و از این حرفا. منم با کلی ذوق و جو زدگی نشستم پای تماشا. دفه اول دیدم ولی چیزه شگفت اوری توش پیدا نکردم. دوباره نگاه کردم و کلی هم دقت و تازه عینکم رو هم زدم. خلاصه باز چیزی پیدا نکردم. یه نیم ساعتی داشتم به کارگردان و باریگر رو منشی صحنه و تدارکاته فیلمش فحش میدادم که داییم زنگید. منم گفتم اواتار داری گفت اره. خلاصه بحث کشید به فیلم گفتم من چیزه باحالی تو فیلم ندیدم. خیلی ریلکس برگشت گفت این فیلمو باید با عینک 3 بعدی ببینی که تو امریکا و بعضی کشور های دیگه تو سینما میدن به بیننده و بدونه اون عینک فیلم فایده نداره!!!!!!!!!!!!!!
منم کلی ازش تشکر کردم که انقدر زود اطلاع داد و اندازه ی 2 تا فیلم وقتمو تلف کرد.
حالا من از این میسوزم اصله فیلمم که بیاد تو کدوم سینما عینک 3 بعدی هست که ما بریم ببینیم؟
اصلا ما تو این مملکت چرا اینقدر بدبختیم؟ تازه وقتی میگم میرم پشته سرمم نگاه نمیکنم میگن نمیتونی. خاکه وطن و از این حرفا. ایینقدر از اینجا متنفرم که بمیرمم بر نمیگردم.
سلام
تو مملکتی که مردم بزرگهای سینمای خودشونو خوب نمیشناسن و مثلا اخراجی ها فروش میلیاردی می کنه انتظار نداشته باش عینک سه بعدی بیاد